| 000 | 03709 a2200157 4500 | ||
|---|---|---|---|
| 003 | OSt | ||
| 005 | 20260213155548.0 | ||
| 008 | 260211b |||||||| |||| 00| 0 eng d | ||
| 020 | _a9789395664493 | ||
| 100 |
_aगोडबोले श्री. _9216713 |
||
| 245 | _aभागानगर (हैद्रबाद )निशस्त्र प्रतिकार | ||
| 260 |
_bभारतीय विचार साधना प्रकाशन _c2023 _aपुणे |
||
| 300 | _a127pp. | ||
| 520 | _a१९३८-३९ मध्ये हैद्राबाद (भागानगर) संस्थानातील निजामशाहीच्या दडपशाहीविरुद्ध हिंदू महासभा आणि आर्य समाजाने उभारलेला 'भागानगर निःशस्त्र प्रतिकार' हा एक प्रमुख संघटित लढा होता [२, ६]। स्वातंत्र्यवीर सावरकरांच्या नेतृत्वाखाली हिंदूंच्या धार्मिक व नागरी हक्कांसाठी हा लढा चालवला गेला, ज्यामध्ये संघाच्या स्वयंसेवकांचाही महत्त्वाचा सहभाग होता [४, ६]। भागानगर निःशस्त्र प्रतिकाराची प्रमुख वैशिष्ट्ये: कालावधी: सप्टेंबर १९३८ ते ऑगस्ट १९३९ दरम्यान हा लढा लढला गेला [२, ४]। उद्देश: निजाम राजवटीत हिंदूंवर होणारे अत्याचार, धार्मिक स्वातंत्र्य नाकारणे आणि आर्य समाज/हिंदू महासभेच्या कार्यावर घातलेली बंदी याविरुद्ध आवाज उठवणे [३, ६]। नेतृत्व व सहभाग: हिंदू महासभेने 'भागानगर निःशस्त्र प्रतिकार मंडळ' स्थापन केले, ज्यात वाय. डी. जोशी, दत्तोपंत ठेंगडी यांसारख्या नेत्यांचा समावेश होता [७]। सावरकरांच्या आवाहनानंतर राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाच्या स्वयंसेवकांनीही यात मोठा सहभाग घेतला [२, ४]। निःशस्त्र स्वरूप: हा लढा अहिंसक (सत्याग्रह) होता, तरीही तो संघटित आणि आक्रमक स्वरूपाचा होता [४]। परिणाम: या आंदोलनामुळे निजामाला काही अटी मान्य कराव्या लागल्या आणि आंदोलकांचा दबाव वाढला [३]। हा लढा हैद्राबाद मुक्ती संग्रामाचा एक अत्यंत महत्त्वाचा टप्पा मानला जातो, ज्याने पुढे १९४८ च्या पोलीस ॲक्शनची पायाभरणी केली [१, ६]। | ||
| 942 |
_cBK _2ddc |
||
| 999 |
_c370211 _d370211 |
||